18. YÜZYILDA OSMANLI DEVLETİ
A. SİYASİ OLAYLAR
Osmanlı Devleti'nin 18. yüzyıl başlarındaki temel politikası Karlofça ve
İstanbul Antlaşmaları ile kaybedilen yerleri geri almak için çalışmak
olmuştur. Ancak Osmanlı Devleti bu konuda başarılı olamamış, yeni topraklar
kaybetmiştir.
1. Osmanlı - Rus Savaşı ve Prut Antlaşması (1711)
18. yüzyılda Rusya'nın başında Çar I. Petro vardı. I. Petro, Rusya'yı
kuvvetli bir Avrupa devleti haline getirmek, Karadeniz ve Baltık denizlerine
ulaşarak sıcak denizlere inmek, Balkanlarda Rusya'ya bağlı Slav ve Ortodoks
devletler kurulmasını sağlamak istiyordu. Ruslar Osmanlılara sığınan
İsveçlileri takip etme bahanesi ile Osmanlı sınırlarını geçti. Bu arada
Balkanlarda karışıklıklar çıkarmaya çalıştı. Bunun üzerine sefere çıkan
Baltacı Mehmet Paşa Rusları Prut nehri kıyılarında kuşattı. Ancak
yeniçerilere güvenemediğinden Rusların barış isteğini kabul etti ve Prut
Antlaşması imzalandı. Buna göre;
• Rusya Azak kalesini geri verecek,
• Ruslar İstanbul'da daimi elçi bulundurmayacak
Osmanlılar bu antlaşma ile kaybettiği yerleri geri alma ümidini artırmıştır.
2. Osmanlı - Venedik ve Avusturya Savaşları (1715 - 1718) ve
Pasarofça Antlaşması
Mora, Karlofça Antlaşması ile Venediklilere verilmişti. Buradaki Rumların
yardım istemesi üzerine Venedik'e savaş açıldı. Mora geri alındı. Ancak
Avusturya, Karlofça Antlaşması’nın bozulduğunu ileri sürerek savaşa girdi.
Osmanlı ordusu yenildi ve Pasarofça Antlaşması yapıldı. Buna göre;
• Mora Osmanlılarda kalacak, ancak Dalmaçya kıyıları Venediklilere geri
verilecekti.
• Macaristan’ın tamamı, Yukarı Sırbistan ve Kuzey Eflak ile Belgrat
Avusturya'ya verilecekti.
3. Osmanlı - Rus ve Avusturya Savaşları (1736 - 1739) ve
Belgrat Antlaşmaları
Rusya, Prut Antlaşması’na rağmen Karadeniz'e inme ve Balkanlara yerleşme
fikrinden vazgeçmedi. Bu amaçla Avusturya ile gizlice anlaştı. Osmanlı
Devleti ile Rusya arasında tampon bir devlet olan Lehistan'a yerleşmeye
çalıştı. Rusların Leh milliyetçilerini takip bahanesi ile Kırım’a girmesi
üzerine savaş başladı. Avusturya’da Rusya'nın yanında yer aldı. Osmanlı
kuvvetleri her iki devleti de ağır yenilgilere uğrattı. Önce Avusturya sonra
da Rusya ile Belgrat Antlaşmaları yapıldı. Buna göre;
• Avusturya Pasarofça Antlaşması ile aldığı yerleri geri verecekti.
• Azak, Ruslarda kalacak, ancak kalesi yıkılacaktı.
• Ruslar Karadeniz'de savaş ve ticaret gemisi bulundurmayacaktı.
Antlaşma Osmanlıların 18. yüzyılda imzaladığı en kârlı antlaşmadır. Bunda
orduda yapılan ıslahatlar etkili olmuştur. Rusya, Karadeniz'in Osmanlı gölü
olduğunu kabul etmiştir. Antlaşma sırasında Osmanlıları destekleyen
Fransa'ya kapitülasyonlar sürekli olarak verilmiştir.
4. Osmanlı - Rus Savaşı (1768 - 1774) ve
Küçük Kaynarca Antlaşması
Rusya'nın başında bulunan II. Katerina Kırım’ı almak, Karadeniz'e inmek ve
Balkanlara yerleşmek için çalışmalarını hızlandırdı. Bu amaçla Lehistan'a
yerleşmeye çalıştı. Rusların Leh milliyetçilerini takip bahanesi ile Osmanlı
sınırlarını ihlal etmesi ve Kırım'a saldırması üzerine savaş başladı (1768).
Altı yıl süren savaşlar sonunda Osmanlılar yenildi. Ruslar Osmanlı
donanmasını Çeşme’de yaktı. Ruslarla Küçük Kaynarca Antlaşması imzalandı.
Buna göre;
• Kırım'a bağımsızlık verilecek, ancak din işlerinde Müslümanların
halifesine bağlı olacaktı.
• Rusya Karadeniz'de savaş ve ticaret gemisi bulundurabilecek, Rus ticaret
gemileri boğazlardan serbestçe geçebilecekti.
• Rusya Osmanlı Devleti’ndeki Ortodoksların haklarını koruyabilecekti.
• Rusya İstanbul'da bir elçi bulundurabilecek, istediği yerlerde de
konsolosluk açabilecekti.
• Rusya işgal ettiği Eflak, Boğdan ve Beserabya'dan çekilecekti.
Bu antlaşma, Osmanlı Devleti'nin tarihinde imzaladığı en ağır antlaşmalardan
biridir. Halkı Müslüman olan bir toprak kaybedilmiştir. Rus konsoloslar
Balkanlarda sürekli karışıklıklar çıkarmıştır. Rusya, Ortodoksların
haklarını bahane ederek sık sık Osmanlı Devleti’nin iç işlerine karışmaya
başlamıştır.
5. Osmanlı - Rus ve Avusturya Savaşları (1787 - 1792)
Ziştovi (1791) ve Yaş (1792) Antlaşması
Rusya, Küçük Kaynarca Antlaşması’ndan bir süre sonra Kırım'ı işgal etti.
Balkanlardaki Osmanlı topraklarını paylaşmak için Avusturya ile de gizlice
anlaştı. Halkı Müslüman olan Kırım’ın işgali üzerine Osmanlı Devleti
Rusya'ya savaş açtı. Avusturyada Rusya'nın yanında yer aldı. Osmanlı Devleti
yenilmeye başladı. Ancak bu sırada ortaya çıkan Fransız İhtilali
Avusturya'yı etkilemeye başlayınca Avusturya işgal ettiği yerleri geri
vererek Ziştovi Antlaşması’nı imzaladı. Yalnız kalan Rusya da barış istedi.
Ruslarla Yaş Antlaşması yapıldı. Bu antlaşma ile Kırım'ın Rusya'ya ait
olduğu kabul edildi.
6. Fransa'nın Mısır'ı İşgali (1798 - 1802)
Fransa, İngiltere'nin Hindistan yolunu kesmek için Napolyon komutasındaki
bir ordu ile Mısır'ı işgal etti. İngiltere ve Rusya bu duruma tepki
göstererek Osmanlı Devleti'nin yanında yer aldı. Akka'da Nizam-ı Cedit
ordusuna yenilen Napolyon Mısır’dan kaçtı. Bir süre sonra da Fransızlar
Mısır'ı boşalttı. Bu olay Kanuni döneminde başlayan Osmanlı - Fransız
dostluğunu bozdu. İngilizlerin Osmanlılar üzerindeki etkinliği arttı.
7. Osmanlı - İran Savaşları (1722 - 1746)
17. yüzyıl başlarında İran karışıklık içindeydi. Rusya'nın İran topraklarını
işgale başlaması üzerine Osmanlı Devleti bunu engellemek için harekete
geçti. Osmanlı ve Rus kuvvetleri savaşmak üzere iken Fransa'nın aracılığı
ile Ruslarla bir antlaşma yapılarak İran toprakları paylaşıldı. İran bu
durumu kabul etmeyerek savaşa başladı. Osmanlı - İran savaşları aralıklarla
1746'ya kadar devam etti. İki tarafta önemli bir başarı kazanamadı. Kasr-ı
Şirin Antlaşması esas alınarak antlaşma yenilendi.
B. 17. YÜZYIL ISLAHATLARI
1. Lale Devri (1718 - 1730)
Pasarofça Antlaşması ile batının üstünlüğünü anlayan Osmanlı yöneticileri
batıda bir barış dönemi başlattılar. Lale Devri denilen ve 1730'da Patrona
Halil isyanına kadar süren bu dönem bir zevk ve eğlence dönemi olarak
bilinmekle birlikte önemli yeniliklerin yapıldığı bir dönem oldu. Lale
Devri’nde;
• Avrupa başkentlerine geçici elçilik heyetleri gönderilerek batıdaki
gelişmeler yakından takip edilmeye başlandı.
• İstanbul'da ilk Türk matbaası kuruldu. Matbaanın kâğıt ihtiyacı için
Yalova'da kâğıt fabrikası kuruldu.
• İstanbul’da birçok saray, köşk, çeşme, yapıldı. Sivil mimari gelişti.
• İstanbul ve Selanik'te kumaş (çuha), İstanbul, İznik ve Kütahya'da çini
atölyeleri açılarak yerli malı kullanımına önem verildi.
• İstanbul’da birçok kütüphane açıldı. Bir tercüme heyeti oluşturularak
yabancı eserler Türkçe’ye çevrildi. Böylece toplumda kültür hayatı
canlandırılmaya çalışıldı.
• Yeniçerilerden bir itfaiye bölüğü kuruldu. İlk kez çiçek aşısı yapıldı.
Bütün bu gelişmelere karşılık lüks ve israf arttı. Yeni vergiler ve İran
savaşlarındaki başarısızlıklar da tepkilere neden oldu. Bunun sonunda çıkan
Patrona Halil isyanı ile Lale Devri sona erdi.
2. I. Mahmut Devri (1730 - 1754)
I. Mahmut aslen Fransız olan Humbaracı Ahmet Paşa’ya görev verdi. Bu
dönemde;
• Topçu ve Humbaracı ocakları Avrupa usulüne göre yeniden düzenlendi. Orduya
subay yetiştirmek amacıyla Kara Mühendishanesi açıldı. (Batı tarzı ilk
askeri okul)
• Orduda bölük, tabur, alay sistemi uygulanmaya başladı.
3. III. Mustafa Devri (1756 - 1774)
III. Mustafa ıslahatlar için Koca Ragıp Paşa ve Fransa'dan getirtilen Baron
Dö Tot'a görev verdi. Bu dönemde;
• Sürat Topçuları Ocağı kuruldu. Donanmaya subay yetiştirmek amacıyla Deniz
Mühendishanesi açıldı.
• Maliye alanında yenilikler yapıldı.
4. I. Abdülhamit Devri (1774 - 1787)
I. Abdülhamit döneminde ıslahatlara devam edildi.
• Sürat Topçuları Ocağı sayıları artırılarak yeniden düzenlendi. Kara ve
deniz mühendishaneleri yenilendi. Yeni gemi ve silahlar yapıldı.
• Orduya destek sağlayacak istihkam subayı yetiştirmek için İstihkam Okulu
açıldı.
5. III. Selim Devri (1787 - 11807)
III. Selim iyi yetişmiş bir devlet adamı idi. Islahatlara başlamadan önce
ileri gelen devlet adamlarından bir heyet oluşturarak yapılacak ıslahatlar
hakkında bir rapor aldı. Islahatları belli bir plan dahilinde yapmaya
çalıştı. Bu dönemde;
• Yeniçeri Ocağı belli bir düzene sokulmaya çalışıldı.
• Nizam-ı Cedit adıyla Avrupa tarzında yeni bir ordu kuruldu. Kara ve deniz
Mühendishaneleri ıslah edildi. Topçu ve Humbaracı ocakları yenilendi.
• Nizam-ı Cedit ordusunun ihtiyaçları için İrad-ı Cedit adıyla yeni bir
hazine oluşturuldu.
• Avrupa başkentlerinde daimi elçilikler açıldı.
• Devlet parasının değerini korumak için önlemler alındı. Yerli malı
kullanımı teşvik edildi.
Ancak yapılan ıslahatlardan bazıları hoşlanmadı. Kabakçı Mustafa isyanı
çıktı. İsyan sonucunda III. Selim tahttan indirildi. Yapılan ıslahatlar da
ortadan kaldırıldı.
6. 18. Yüzyıl Islahatlarının Genel Özellikleri
• 17. yüzyıl ıslahatlarına göre köklü ve kalıcı olmuştur. 19. yüzyıl
ıslahatları için bir basamak olmuştur.
• Lale Devri dışındaki ıslahatlar genelde askeri alanda yapılmıştır. Bunda
savaşlarda kazanılacak başarıların sorunları çözeceğine inanılması etkili
olmuştur.
• Islahlarda batıdaki gelişmelerden yararlanılmıştır.
• Islahatların önündeki en önemli engel Yeniçerilerle ulema sınıfı olmuştur.