AĞLAYAYIM ATATÜRK’E
 
Ağlayayım Atatürk’e…
Bütün dünya kan ağladı,
Süleyman olmuştu mülke,
Geldi ecel, can ağladı.
 
Doğu, batı, cenup, şimal
Aman Tanrı, bu nasıl hal!
Atatürk’e erdi zeval;
Memur, mebusan ağladı.
 
Atatürk’ün eserleri
Söylenecek bundan geri,
Bütün dünyanın her yeri,
Ah çekti, vatan ağladı.
 
Fabrikalar icat etti
Atalığın ispat etti,
Varlığın Türk’e terketti,
Döndü çark,, devran ağladı
 
Tren hattı, teyyareler,
Türkler giydi hep karalar,
Semerkant’la Buharalar…
İşitti, heryan ağladı.
 
Siz sağ olun Türk gençleri,
Çalışanlar kalmaz geri,
Mareşal’in askerleri,
Ordular, teğmen ağladı.
 
Zannetme ağlayan gülmez,
Arslan yatağı boş kalmaz,
Yalınız gidenler gelmez,
Her gelen insan ağladı.
 
Uzatma Veysel bu sözü,
Dayanmaz herkesin özü,
Koruyalım yurdumuzu,
Dost değil, düşman ağladı.
 
Aşık VEYSEL